Ogga blogg

Já ég veit að ég er orðinn spenntur að koma heima til Íslands! Og líka að að labba útúr prófinu á morgun.. það er sko alveg pottþétt að ég mun fá mér öllara eftir þessa önn! Alveg ótrúlegt hvað höfuðið á mér hefur lært mikla tölfræði undanfarna daga.. bara að vona að þetta sé næg tölfræði sem ég hef lært! En það kemur í ljós í fyrramálið ;) Á bara eftir að lesa í svona 1-2 tíma í viðbót og svo get ég fengið mér 4-5 tíma svefn fyrir prófið! Mætti halda að maður sé að verða stressaður fyrir próf svona í lokinn á skólaprófaferli manns, en treystið því að svo er ekki! Ekki til stress í Ogga! Ég er svo afslappaður að ég er ekki einusinni byrjaður að pakka fyrir heimferðina!

En að öðru, um daginn þegar ég var í friðlýsta herberginu og var að dunda mér við að gera Suduko þraut lenti ég í mjög svo óvenjulegri þraut! Þrautin var bara virkilega erfið og þurfti ég nokkrar heimsóknir í friðlýsta herbergið áður en þrautin var leyst. Kannski hef ég bara ekki verið rétt motiveraður fyrir þessa tilteknu þraut, en ég ætla setja hana hérna inná bloggið þannig að þið getið dundað ykkur við hana. Stefni á að koma henni hingað inn fljótlega eftir að ég kem til Íslands.

Að lokum vill ég óska mér góðs gengis í prófinu í fyrramálið og góðrar flugferðar heim!

Takk fyrir lesninguna,
Oggi

Síðasti póstur fyrir jóla-heimferð!

Hæ hæ og hó hó.
Við komum heim til Íslands á morgun, eða annað kvöld. Ég veit að ykkur hlakkar til :)
En í gær rakst ég á flottasta kjól sem ég hef séð í H&M. Við Kati, vinkona mín, vorum staddar þar og við stóðumst ekki freistinguna að prófa að máta hann og taka myndir af okkur. He he he.... Hér er fallegi kjóllinn:

Ég held að ég hafi aldrei séð eins flottan kjól... hmmm... eða ljótan!!! he he he

En það tók ansi margar tilraunir að taka þessa mynd með timer í búningklefanum í H&M! og sérstaklega að takast að taka mynd þar sem maður var ekki að deyja úr hlátri.

Lasin

Hæ hæ. Þannig vildi svo til að ég þurfti endilega að verða lasin, með einhverja leiðinda gubbupest í dag. Ekki er það nú gaman. Akkúrat þegar ég er á fullu í hópverkefni. En þá er það allavega einn enn dagur áður en við komum heim til Íslands yfir jólin, þar sem Sigrún lærir ekkert og tekur ekkert til og kaupir ekki restina af jólagjöfunum. Já, það fer allt að fara til.... Eins gott að ég verði komin í lag á morgun! Langaði bara að deila þessu með ykkur. Ég hafði eiginlega ekki frá neinu meira merkilegu að segja. Ég held að það sé nú ekki rétt hjá Oddgeiri að það gerist meira hjá mér, ég bulla bara meira. he he he....

Hent út úr herberginu!

Þessa stundina er ég í herberginu mínu. Sem er reyndar eiginlega herbergið hans Oddgeirs núna. Hann tók af mér herbergið mitt ;) Mér var nefninlega hent út úr hinu herberginu! Til þess að Oddgeir gæti talað í símann við mömmu mína. Mig grunar að mamma eigi í vandræðum með að finna jólagjöf handa mér. Sem er eiginlega fyndið af því að það er svo margt sem mig langar í, og svo geðveikt margt sem ég myndi vera ánægð með. En Oddgeir er annað mál. Ekki það að hann myndi ekki vera ánægður með margt. Heldur er svo rosalega erfitt að finna eitthvað handa honum. En ég held að ég sé komin með hugmynd. Nóg um það núna.
Í dag fór ég í Nova Lund. Kringlan okkar hér í Lundi. Ég gerði ekki mjög mikið þar. Keypti bara eiginlega ekki neitt. Bara vítamín. Ég nennti bara ekki að læra. Það er einhvernvegin svo oft margt annað skemmilegra en að læra. Jafnvel þó svo að það þýði að maður hjóli í klukkutíma til þess að snúast í hringi í verslunarmiðstöð virðist það einhvernvegin hljóma betur heldur en að læra.
En ég komst að einu í dag. Danir eru nostalgískir. Margt af því danska sælgæti sem til er í búðunum hérna heitir gammel.. eitthvað eða gammaldags.. eitthvað. Mjög merkilegt ég sá gammeldansk, gammaldags brjóstsykur og gammaldags lakkrís. Þetta er mjög merkilegt. Ætli dönum finnist nútímalegt sælgæti ekki gott???

Hæ,
langt síðan ég skrifaði eitthvað hér.. ástæðan er líklega sú að allt það skemmtilega gerist fyrir Siggu...
En annars ætlaði ég að segja frá því að ég er búinn að vera einstaklega duglegur undanfarna tvo til þrjá mánuði. Flest haldiði sennilega að ég eigi við skólan.. en nei ekki er það skólinn, held jafnvel að það sé farið að örla aftur á skólaleiða hjá mér.. hugsa ég taki mér frí frá skóla þegar ég hef klárað þrjár annir í viðbót. Líklega er þá löngu kominn tími til að gera eitthvað annað.

Málið er að ég hef verið nokkuð duglegur undanfarna mánuði við að fara í ræktina, og hef ég nú náð þeim árangri að munur á mestu þyngd og minnstu þyngd frá því að ég kom hingað út er 10 kíló! Reyndar má kannski ítreka að þarna er miðað við mesu og minnstu þyngd! En þrátt fyrir það þá er ég mjög stoltur af þessu, enda búið að kosta mig svita og blóð, reyndar óheyrilega mikinn svita, líklega farið að teljast í mörgum tugum lítra. Svo lenti ég í því eittskiptið að ég skar mig pínulítið á vinstri vísifingur.. það blæddi.. smá..

En að tölfræðinnni, enda er ég nú hérna í Svíþjóð til að læra tölfræði..
Vikulega hjóla ég líklega um 200 kílómetra, þ.e. ef ég væri að hjóla utandyra. Og alla þessa kílómetra er ég að hjóla þannig að mótspyrnan á æfingahjólinu er lík því að vera hjóla upp brekku.
Daglega lyfti ég að lágmarki þunga sem nemur um 4.2 tonnum og geri ég það yfirleitt á 20-30 mínótna tímabili. Það gerir að lágmarki um 30 tonn á viku.
Ef við miðum við að árangurinn sé línulega háður tíma og að ég muni vera jafnduglegur næstu 30 mánuðina þá mun ég vera 0 kíló. Sem myndi náttúrulega þíða það að eftir þann tíma, þ.e. þegar ég orðinn mínus kíló, þá gæti ég farið að rukka flugfélögin fyrir að sitja í hjá þeim!

Ég á því miður ekki myndir til að sýna árangur, enda eru fyrir og eftir myndir sem maður sér í blöðunum alltaf dálítið feik. En ég ætla láta aðra mynd í staðinn. Myndin lýsir mér ágætlega þegar ég sit í fyrirlestrum sem eru á sænsku, oft á tíðum mjög leiðinlegum og illskiljanlegum.

Nóg af rugli í bili, tími til kominn að hugsa..
Kveðja,

Oggi

Á bakvið tjöldin

Mér datt í hug að ykkur hefði kannski tekist að sjá veigarnar á bakvið Oddgeir á síðustu mynd. Sérstaklega þar sem Oddgeir benti ykkur á það. Ég ákvað að taka næsta skrefið og sýna ykkur bara nærmynd! En ég læt þær upplýsingar fylgja með að þessar veigar voru keyptar í Danmörku þar sem veigar af þessu kyni eru mun ódýrari þar en hér í Svíþjóð.

Annars verð ég að viðurkenna að mér finnst þessi drykkur ekki mjög góður, og alls ekki svalandi. En það finnst Oddgeiri.

Vill einhver giska á hvað það eru margar dósir í þessum stafla?

Svitinn drýpur af Oddgeiri!

Þetta fína hjól sem þið sjáið hér á myndinni er hjólið hans Oddgeirs. Það er svona í minnsta lagi fyrir hann. Aðallega vegna þess að við gátum ekki hækkað hnakkinn. Þannig að Oddgeir ákvað loksins að kaupa sér nýja stöng eða sadelstolpa, sem myndi geta útlistast sem söðulstólpi. Eftir að hafa keypt sér þann grip ákváðum við, í gær, að setja þennan nýja flotta ,,stólpa" á hjólið. En það var aðeins erfiðara en við héldum. Þannig var að þessi nýji ,,söðulstólpi" er svona a.m.k. 10 sinnum lengri en sá gamli. Þannig að það var enginn hægðarleikur að koma honum fyrir. Við byrjuðum á því að reyna að koma honum fyrir en allt kom fyrir ekki. Þannig að Oddgeiri datt í hug að nota sleypiefni í formi sápu. En það gekk ekki heldur. Það var ekki fyrr en eftir drjúgan einn og hálfan klukkutíma og hálfan brúsa af olíu sem við loksins komum honum á. Þarna sjáið þið hversu mikil áreynsla það var fyrir aumingja Oddgeir að koma honum á. Ef þið skoðið vel bolinn og hárið getið þið séð hversu sveittur hann varð.

Íslendingar

Við Oddgeir höfum ekkert verið að leggja mikið upp úr því að hitta eða kynnast Íslendingum hér í Lundi. Eiginlega tókum við þá ákvörðun strax að við vildum frekar kynnast Svíum og venjulegu lífi hér í Svíþjóð heldur en að umgangast Íslendingana mikið. Við vissum af því áður en við komum út að hér væri slatti af Íslendingum, bæði í námi og búandi hér. Reyndar höfum við ekki kynnst mikið af Svíum, þar sem við búum á svæði þar sem engir Svíar búa. Þannig að við höfum mest umgengist fólk hvaðaæva að. Reyndar aðallega Þjóðverjum og Austurríkjamönnum. En það er kannski skiljanlegt þar sem helmingurinn af þeim sem búa hér í þessari húsaþyrpingu eru þýskumælandi.
En Oddgeir er í tímum með tveimur Íslendingum núna. Annar þeirra kom hingað til þess að búa með bróður sínum sem býr með sænskri konu og ætlar að vera allt sitt háskólanám hér í Lundi, hinn Íslendingurinn er ekta Íslendingur. Hann fann annan Íslending sem býr hér og fékk að leigja herbergi hjá honum, henn er aktífur í Íslendingafélagunu og er í Íslendingakórnum. Hann plataði Oddgeir til þess að kaupa miða á desemberfagnað Íslendingafélagsins í Lundi. Þannig að við skelltum okkur.
Þetta var einskonar fullveldishátíð. Reyndar gleymdi Oddgeir að segja mér það. Ég hélt að ég væri að fara á jólaball, eða hlaðborð eða eitthvað þessháttar. Þegar við mættum á svæðið var búið að skreyta og gera allt voða Stuðmannalegt. Þemað var nefninlega Stuðmenn. Þannig að það voru sungin Stuðmannalög og skemmtiatriðin voru tekin beint upp úr fyrri kvikmyndinni. Forrétturinn hét Sísí fríkar út og samanstóð ef rúgbrauði með túpu-kavíar, smá ekta-kavíar klípu, tveimur rækjum og einni súkkulaðihúðaðri kókóskúlu. Mjög spes hugmyndaflug þarna á ferðinni. Aðalrétturinn þurfti að sjálfsögðu að vera íslenskur, og hvað er meira íslenskt og jólalegt en hangikjöt, kartöflur, uppstúfur og grænar baunir? Þannig að við fengum það. Nema það að við fengum sænskt lambakjöt. Ekkert afskaplega gott lambakjöt verð ég að segja. En okkur var sagt að þetta væri gæða lambakjöt miðað við venjulegt lambakjöt á þessum slóðum. Að sjálfsögðu var svo Astralterta í eftirrétt (hvað sem það nú er þar sem ég hef aldrei ennst að horfa á alla myndina), að hætti Stuðmanna.
Að mínu mati var þetta allt soldið nostalgíu-íslenskt. En líklega var það hugmyndin þar sem flestir þarna voru yfir 40 ára, margir yfir 60 ára og líklega búin að búa lengi hérna í Svíþjóð. En þetta var alveg ágætt. Við skemmtum okkur ágætlega. Þegar líða tók á kvöldið byrjaði einn ofur-drukkinn íslenskur læknir vinnandi í Svíþjóð að ræða við okkur. Við áttuðum okkur á því að þarna hefðum við hitt mesta íslenska rasista sem við höfðum augum litið. En það lífgar bara upp á tilveruna að hlusta á ýmisleg sjónarhorn, eða eitthvað svoleiðis...
En heimferðin var ekki eins glæsileg. Við þurftum nefninlega að hjóla í meira en 30 mínútur til þess að komast þangað og þegar við ætluðum að hjóla heim var sprungið á dekkinu hans Oddgeirs. Heimleiðin var löng...