Gleðilegan öskudag!

Hvað ætlið þið að vera? Það var spurninginn sem hjómaði á vörum allra í gamla daga, a.m.k. þegar ég var lítil, fyrir öskudaginn. Hvað ætlar þú að vera á Öskudaginn? Ætlar þú að vera prinsessa, sjóræningi, Batman eða kannski Súperman eða auðvitað smá-barn?
Ég er að hugsa um að fara niður í bæ á eftir og kaupa mér eitthvað sniðugt í dótabúðinni þannig að ég geti farið sem prinsessa, engill, sjóræningi eða eitthvað þessháttar í kvöldmat á nationinu okkar í kvöld. Maður verður nú að halda Öskudaginn í heiðri.

Sudoku þraut!

Jæja eins og ég lofaði þá er hérna komin þessi blessaða Suduko þraut, sem eitthvað vafðist fyrir mér, einsog ég sagði þarna til að byrja með þá getur verið að ég hafi bara ekki verið með hugan við efnið, en hvað um það, þetta er sú Suduko þraut sem mér finnst hingað til hafa verið erfiðust. Endilega prentið hana út og glímið við hana.

En ég bið ykkur um að pósta ekki svarinu á þessa síðu því það myndi hugsanlega eyðileggja fyrir öðrum sem vilja glíma við þrautina. En ykkur er að sjálfsögðu leyfilegt að láta vita hvernig ykkur fannst hún.

		1	5		6	4
							6
4				7				2
	2				1			8
	7						4
8			9				2
5				3				4
	8
		9	6		7	3

Einnig ætla ég að benda ykkur á að í Sudoku þarf ALDREI að giska á rétta tölu, það er ALLTAF hægt að sjá út hvaða tala á að vera á hvaða stað. Þannig að ekki eyðileggja skemmtun ykkar með röngum aðferðum.

Góða skemmtun!

Ferðalag dagsins í dag....

Ég var reið í gær. Reið út í sænska kerfið. Reið yfir því að svíar geta aldrei haft neitt einfalt. Reið yfir því að ég get ekki fengið tölvukort í lögfræðideildinni í Lundi af því að ég er í ,,frístandandi kúrsum" og því ekki skráð í deildinna; og síðast en ekki síst reið yfir því að ég get ekki prentað neitt út þess vegna! Þannig að ég ákvað að kaupa prentara.
Þannig að ég fann prentara á góðu prísi eða einungis 3.000 íslenskar krónur í Elgiganten, sem er eiginlega Elko. Svo lagði ég af stað, og dró Oddgeir náttúrulega með mér, í ferðalag til þess að kaupa þennan prentara. En þegar við komum á staðinn þar sem búðin átti að vera fundum við hana ekki. Þetta var að sjálfsögðu vegna þess að ég er frekar áttavillt manneskja og á því erfitt með að lesa út úr kortum og yfirfæra þau á göturnar sem ég sé (en að sjálfsögðu tók ég ekki kortið með mér). Þannig að við hjóluðum í einn og hálfan klukkutíma. Fundum reyndar búðina, en auðvitað var prentarinn uppseldur.
Þannig að við fórum heim. En þar sem ég var líka orðin leið á því að eiga ekkert sjónvarp hafði ég haft samband við mann sem var að selja gamla sjónvarpið sitt á netinu. Þetta er risastórt 28 tommu gripur, í lit og allt, og á þessu góða prísi eða einungis 2.000 íslenskar krónur. Þannig að að sjálfsögðu dró ég Oddgeir út og við héldum af stað í strætó í næsta bæjarfélag í 30 mín. Þar keyptum við svo sjónvarpið og fórum svo tilbaka í strætó í 30 mín. Auðvitað þurfti Oddgeir að bera það næstum alla leiðina einn. En hann kvartaði ekkert.
Þannig að við eigum núna þetta gæða sjónvarp, 28 tommu, stærra en gæða sjónvarpið sem við áttum heima (reyndar suða þau bæði, en það er annað mál), og með fjarstýringu, sem er nú meira en fylgdi sjónvarpinu okkar heima!
Nú erum við á grænni grein! Búin að þvælast í næsta bæjarfélag með strætó og kaupa sjónvarp (sem var by the way mjög þungt). Sannir Íslendingar!